www.b-org.demon.nl Filler
Pers en Media berichten
over Scientology

Line

20 februari 2000
Voorpagina

INTERNETAVISEN
JYLLANDS POSTEN
(Deense Internet krant)


DE STRIJD VAN EEN VADER TEGEN SCIENTOLOGY

Door Pierre Collignon


De eerste tekenen dat er iets niet in orde was kwamen in ´t najaar 1995: Søren kwam niet meer zo vaak naar zijn ouderlijke huis in Stenløse als vroeger, en als hij eindelijk een keertje kwam was hij altijd moe en afwezig.

      De ouders waren verbaasd omdat Søren altijd een blij en vrolijk kind was geweest, maar hun zoon verklaarde dat het kwam doordat hij begonnen was op een dans- en een avondschool. Dansen was nimmer Søren´s sterke kant geweest. De jonge ingenieurstudent was tot nu toe alleen maar geïnteresseert geweest in wetenschappelijk onderzoek. Dus waarom niet?

      Later kwam de bezorgheid toch weer terug. Søren´s bezoekjes werden nog zeldzamer en hij zag dan ongesoigneerd uit met gekreukelde vieze kleren. De ouders vonden het moeilijk om met hem te praten en Søren beantwoorde al hun vragen in korte en harde zinnen en als ze vroegen of hij in slecht humeur was, sloeg hij onmiddelijk over in een soort 'zonneschijn praatjes' zoals zijn vader ze noemde. Søren kon bijv. zijn moeder overdreven gaan vleien over de nieuwe gordijnen of tegen zijn vader zeggen dat het "verdorie hartstikke knap" was dat hij de auto had gewassen.

      Ole en Anne Andersen raakten gefrustreerd. Hun zoon kwam alleen maar met moeite naar familiefeestjes, kerst en oudejaar, en de ouders zagen hoe Søren langzaam maar zeker ten onder ging. Hij verloor gewicht, werdt bleek en kreeg zwarte kringen onder zijn ogen. Op een dag kwam Søren thuis en vroeg of hij wat geld van zijn ouders kon lenen. Søren had zijn jeugd-spaargeld, hij kreeg het gebruikelijke studiegeld van de staat, hij had een baan en de ouders maakten geregeld geld over op zijn bankrekening. De vader vroeg hem voorzichtig of hij in de problemen zat - pyramidespel ofzo - maar dat veroorzaakte alleen maar dat zijn zoon explodeerde.

"Hij schreeuwde dat ik geen vertrouwen in hem had, smeet keihard een tijdschrift door de kamer, gooide een stoel omver en liep de deur uit.", vertelt zijn vader.


Vandaag zit de grijsharige vader alleen in de grote familievilla in Stenløse op Sjaelland. Het is lang geleden dat er feestjes werden gehouden in de feestzaal in de kelder. De woonkamer lijkt op een soort magazijn omdat de meeste meubels weg zijn en er daarvoor in de plaats een grote hoeveelheid kartonnen dozen met electronische apparatuur is gekomen die Ole Andersen verkoopt om te kunnen leven.

      De 52 jarige man heeft koffie en kaas-boterhammen gemaakt, maar hij vergeet volkomen te eten. Tijdens zijn verhaal staat hij vaak op en loopt hij rusteloos heen en weer in de keuken waar de lege witte muren de indruk geven dat het om een onbewoond huis gaat. Hier hebben ze zich anders wel zo gezellig vermaakt: Anne, Ole,Søren en zijn broertje Hendrik. Ole Andersen herinnert zich hun familieleven als iets idyllisch met fijne vakanties, voetbal in de tuin en de lange zomeravonden helemaal..... tot de scientology-organisatie in beeld kwam.

"Het is onmogelijk om een gezamelijk familieleven te hebben als één van de familieleden in Scientology is gezogen. Dan heb je in je midden altijd een blinde kameraad, die je uit elkaar haalt, kapotmaakt en manipuleert", zegt Ole Andersen.


In de loop van 1996 en 1997 werd Søren alleen maar meer gesloten. Het veranderde er niets aan dat zijn ouders een kleine woning voor hem kochten zodat hij niet meer in een kleine college-kamer hoefde te wonen. Søren belde nooit naar huis, nam nooit de telefoon op en was bijna nooit thuis als de ouders langs kwamen. Søren vertelde dat hij verkering had gekregen met een meisje met de naam Marlene, maar hij stelde haar niet voor aan zijn familie. Tegelijkertijd maakte hij zich boos over de levensstijl van de ouders. "Jullie leven is saai, vals en verkeerd", deelde hij mee toen hij kwam opduiken op zijn broer´s eindexamen feest.

      Het werd juist zijn kleine broer Hendrik, die de alarmbel ging luiden. Hij ging bij zijn broer inwonen toen de vakantie voorbij was om met zijn studie te beginnen. Hendrik kon al snel wat bijzondere waarnemingen doorvertellen. Søren at niet en de rekeningen werden niet betaald. Zijn grote broer vertelde over rare belevenissen uit vroegere levens waarin hij ridder was geweest, samen met Richard Lionheart; en dat hij in ruimteschepen had gevlogen, en een familievader in de middeleeuwen in Ierland was geweest.

      Ole Andersen was geshockeerd en reed naar de woning van zijn zoon om de situatie te bespreken met Hendrik.. Søren was zo als gewoonlijk niet thuis en de vader ging op onderzoek uit in zijn kamer. Verborgen achter een laken vond hij toen een boekenkast geheel gevuld met scientology boeken en een mysterieus apparaat bestaande uit een doos en twee metalen blikken met elektra snoeren: de zogenaamde E-meter die scientologen gebruiken tijdens hun 'therapie'.

      "Ik was er volkomen kapot van. Voor het eerst begreep ik nu alles in zijn geheel," vertelde Ole Andersen. Het was toen 26 augustus1997. De volgende dagen die afgewisseld werden met huilen en razernij, discussieerden Ole en Anne. Ole belde naar 'Dialog-centret' in Aarhus (DK) - een christelijke organisatie, die secten bestrijdt - en kwam in contact met andere families die scientology van dichtbij hadden meegemaakt.

"Het leek alsof je een heleboel films zag uit hetzelfde script gemaakt. Gehele families waren ten gronde gegaan in stilte. "Ik besloot om de strijd aan te gaan." zegt Ole Andersen.


Søren moest uit Scientology - koste wat het kost

Een eerste mogelijkheid bood zich aan op 2 september ´s-avonds toen Søren plotseling voor de deur stond met zijn nieuwe vriendin, Marlene. Het jonge paar werd meteen binnen gevraagd. Er werden kaarsen aangestoken, koffie ingeschonken en Søren kwam meteen ter zake met: "Wat vinden jullie ervan dat ik scientoloog ben?"

      Dat veroorzaakte gelijk een enorme ruzie tussen vader en zoon. Ole noemde alle argumenten tegen scientology op. Søren schreeuwde en sloeg op de tafel en de moeder begon te huilen. In de tussentijd zat vriendin Marlene goedkeurend naar Søren te knikken. Ole vroeg of ze 'één van hun' was. "Ja, ik ben vele jaren scientoloog geweest en ben er erg tevreden mee. Het is een goede en vriendelijke religie", antwoorde Marlene. Ole waarschuwde dat je in schulden kon belanden vanwege Scientology, maar zijn zoon antwoorde hem met een koude blik. "Vader, denk je dat ik zwakzinnig ben? Ik zou er niet eens over dromen!", schreeuwde Søren bijna. Zo eindigde de discussie. Marlene stond op en kreeg Søren zo ver om mee te gaan.

      Achter bleven Ole en Anne, die haar man verwijtte dat hij te hard was opgetreden tegen Søren. 'Misschien was Scientology zo slecht nog niet. Als ze er nou gewoon eens mee ophielden om over de zaak te discusseren', dacht Anne.
"Anne´s gevoel ten opzichte van Søren was zo sterk dat ze haar ogen totaal gesloten hield tegenover wat er gebeurde", verklaart Ole.


Thuis in de half lege villa in Stenløse kan Ole vandaag de bankafschriften van Søren doorbladeren. Sinds maart 1995 heeft de jonge student bijna iedere maand geld aan Scientology overgemaakt. Tussen een paar gewone pin-betalingen door zie je de grote bedragen die naar Scientology zijn overgemaakt.

      Op een moment zie je ook dat zijn rekening leeg loopt waardoor hij een banklening moest nemen. Op 16 januari 1997 werd een lening van dkr. 52.893 (±16.000 gulden) bijgeschreven en er was geen twijfel over waar het geld naar toe ging: een week later werd alles overgemaakt naar Scientology's afdeling in Lyngby (stadsdeel in Kopenhagen), het zogenaamde 'Dianetics-instutuut'. Een maand later leende Søren weer dkr. 52.000, die deze keer omgerekend werden naar dollars en vervolgens meteen overgemaakt werden naar 'International Association of Scientologists' in de USA. Alles bij elkaar besteedde Søren een kwart millioen dkr (±75.000 gulden) aan Scientology in twee jaar tijd.


Kort na de grote familieruzie bleek dat Søren probeerde zijn woning te verkopen om meer geld te krijgen. Dit keer reageerde Ole en Anne gelijk. Ze hadden 5 jaar gespaard voor de woning van Søren en konden niet met het feit leven dat het geld in de grote kassa van Scientology zou belanden. De ouders voorkwamen de verkoop, maar dat kwam een verbetering van de verhouding met Søren niet ten goede en hij verhuisde naar een zolderkamer in een huis van Scientology in Lyngby.

      Tegen de protesten in van de ongelukkige Anne ging Ole Andersen door met zijn poging om Søren uit Scientology te krijgen. Hij begon een handtekeningen-aktie en belde naar verschillende scientology-leiders om ze uit te schelden. Hierdoor werd het helemaal onmogelijk om in contact te komen met Søren. Volgens het persoonsregister van de politie logeerde hij in november 1997 bij Scientology´s Lyngby-chef, maar toen Ole de woning verschillende dagen had geobserveerd ondekte hij dat Søren er helemaal niet woonde. Het zelfde patroon deed zich voor op 3 andere dekmantel adressen.

      In begin 1998 werd het te veel voor Anne en ze verlangde van Ole dat hij de strijd tegen Scientology zou staken - in de hoop dat ze hun zoon weer zouden zien. Anders wilde ze een echtscheiding. Ole weigerde om op te geven en de breuk werd een feit.

"Het doet vreselijk pijn om je familie te moeten missen, maar ik wil ook niet alleen maar toekijken hoe Scientology onze zoon verbergt en uitbuit. Het is een natuur-instinct. Op de savanne gaat een leeuw ook over tot de aanval als een van de jonkies bedreigd wordt", zegt Ole Andersen.


De toestand culmineert.

Na de echtscheiding gooide Ole zich met volle energie in de strijd tegen Scientology. Hij kwam in contact met meerdere ex-scientologen en organiseerde vele demonstraties voor het hoofdkwartier van Scientology in Kopenhagen. Later ging hij voor één van de Scientology cursus-gebouwen staan met een megafoon en waarschuwde zo tegen hersenspoeling en geld-afpersing. "Scientology heeft mijn zoon gestolen," riep de boze vader.

      De toestand escaleerde volledig op zondag 15 februari 1998 toen Søren plotseling in de keukendeur stond vlak voor middernacht. "Ik had hem nog nooit zo gezien. Hij was lijkbleek, vies en vol haat", weet Ole nog. Søren was extreem agressief. "Je hebt mijn leven kapot gemaakt. Je hebt voor elkaar gekregen dat ik uit Scientology ben gegooid, dat vergeef ik je nooit!", schreeuwde de zoon tegen zijn vader. Daarna liep Søren de trap op naar zijn kamer boven, waar hij zich hard op de vloer smeet. Een paar minuten later ging de vader boven en vond zijn zoon in een diepe slaap. Hij was volledig ingestort.

      Op dat moment had Scientology Søren net "PTS" verklaard - dat wil zeggen tot een 'Potentiele Bron van Moeilijkheden'; de reden was het conflict met zijn vader. Søren had te horen gekregen, dat hij niet verder kon met scientology-cursussen zolang hij zijn familie niet kon 'handelen'.

"Scientology schatte in dat ze verder geen geld van mijn zoon konden afpersen en besloot daarom hem als oud vuil te dumpen. Daarmee hoopte ze ook mij de mond te kunnen snoeren", zegt Ole.


In het begin zag hij de verklaring van Scientology als een overwinning, maar in werkelijkheid was de situatie onveranderd en sindsdien vastgelopen. Søren is nog altijd trouw aan Scientology en hij 'doneert' nog altijd geld aan de organisatie ondanks dat hij niet mag deelnemen aan cursussen. En Ole gaat door met zijn verbitterde tegenstrijd door lezingen te houden en door autoriteiten te verzoeken hier iets aan te doen.

"Ik ben bang dat Scientology mijn zoon weer 'vergeeft' als ik het opgeef. Dan vreten ze hem helemaal op en sturen hem naar het buitenland", zegt Ole.

      De vader denkt dat Søren in de val is gelokt door enige opvallende wervings-posters die waren opgehangen in 'DanmarksTekniske Universitet' in Lyngby. "Breid uw horizon uit! Verhoog uw intelligentie! Doe als Einstein!" was de boodschap. Søren was net klaar met het lyceum met een eindopgave over Albert Einstein en hij was diep onder de indruk van de geniale wetenschapper. Daarmee had hij een eerste motief om het 'Dianetic-center' in Lyngby te bezoeken en zich te onderwerpen aan de beruchte persoonlijkheidstest. Pas later realiseerde Søren zich dat Dianetics gelijk stond aan Scientology.

"Daarna werd Marlene, een ervaren scientologe, uitgekozen om Søren´s 'twin' te zijn - om over hem te waken en zijn totale gehoorzaamheid te verzekeren.... Ik ben voor vrijheid van religie, maar Scientology heeft niets met religie te maken en Søren heeft de organisatie niet uit vrije wil gekozen. Hij is gemanipuleerd en van alles en nog wat wijsgemaakt door een cynische en autoritaire secte.... Hij is als mens kapot gemaakt", zegt Ole Andersen.


In de hoop dat hij wakker wordt:

Vandaag is er zo goed als geen contact tussen vader en zoon.

"Ik hoop dat Søren een keer iets van z'n oude hersencellen op gang krijgt, zodat hij weer wat kritische vragen kan stellen:

Waarom heeft hij zijn familie en vrienden verloren?

Waarom is zijn studie stopgezet?

Waarom heeft het hem zo veel geld gekost?

Ik hoop dat hij wakker wordt en terug komt bij defamilie",

zegt Ole Andersen.


Ole heeft ervoor gekozen om in het openbaar op te treden om andere families te waarschuwen tegen Scientology. Zijn zoon heeft geweigerd om deel te nemen in dit verhaal. Zijn naam is veranderd om zijn identiteit te beschermen.


Line

Terug
Start-page

Email: hier .