www.b-org.demon.nl Filler
Scientology's 'Brug' naar...
zelfmoord

Line


Dit verhaal komt uit het voortreffelijke boek 'In de ban van een sekte' van Hugo Stamm (ISBN 90 259 4657 7).


Het onderstaande tragische voorbeeld van een scientoloog toont aan dat indoctrinatie traumatisch kan stigmatiseren en extreme psychische reacties uitlokken. De dieptewerking van de psychomanipulatie kan heel goed 'zelf'-vernietigende persoonlijkheidsveranderingen opwekken.


De hoofdpersoon van dit noodlottige sekteverhaal uit 1992 is B., die destijds 34 jaar oud was, en op een klassieke manier struikelde over een advertentie met de titel 'U benut slechts tien procent van uw geestelijke capaciteiten'. Hij kende het boek uit de advertentie van de 'dianetics-consultatie' niet en had er geen idee van dat Scientology hem verleidde met deze kennelijk van Einstein afkomstige zin.

      Vol verwachting bestelde hij in de zomer van 1989 het boek Dianetics, dat hem beloofde dat zijn IQ toe zou nemen. Hij kreeg niet alleen het boek van het scientology-centrum, maar hij werd ook regelmatig opgebeld. Een vriendelijke scientologe overreedde hem om naar het centrum te komen en de persoonlijkheidstest te doen.

      De vrolijke, ietwat lichtgelovige man liet zich intimideren door de dame die zijn test beoordeelde. Ze schilderde een verschrikkelijk beeld van zijn persoonlijkheidsstructuur en joeg hem angst aan. Slechts twee van de tien testonderdelen vielen positief uit. In drie gevallen was het resultaat het slechtst mogelijke. In paniek over het vreselijke resultaat tekende B. het eerste contract voor een cursus en begon daar nog dezelfde dag aan.

      Om te ontsnappen aan het klaarblijkelijk doemende psychische onheil, 'studeerde' hij vier keer per week. Op aanraden van de scientologen zei hij niet tegen zijn moeder, bij wie hij regelmatig 's avonds at, dat hij in het scientology-centrum cursussen volgde. Na de communicatiecursus schreef hij zich voor drieduizend vierhonderd Zwitserse frank (exclusief sauna en medicijnen) in voor de 'purification rundown', de sauna-zweetkuur. Ofschoon hij helse hoofdpijnen kreeg van het dagelijks, soms 4 uur lang, in de sauna zitten, moest hij op bevel van zijn begeleidster doorgaan met de wekenlange kuur.

      Daarna schreef de 'registrar', de hoofdverkoper, hem 'auditing' voor, de echte scientology-therapie, waarbij de omstreden interviewtechniek wordt gebruikt. Voor 37,5 uur moest hij - nadat er dertig procent korting was afgetrokken - veertienduizend zevenhonderd Zwitserse frank in de scientology-kas storten. Er werd enorm op hem ingepraat en tegen zijn zin in ondertekende hij een cheque van meer dan vijftigduizend Zwitserse frank ten gunste van Scientology. Hij beleende zijn levensverzekering bij de bank en kreeg een eerste lening van twintigduizend Zwitserse frank.

      De 'auditing' verschafte hem niet het gehoopte en beloofde resultaat, zodat hij nog meer aan zijn kwaliteiten begon te twijfelen. In deze gemoedstoestand kon hij geen weerstand bieden aan de 'registrar', die hem het volgende contract onder de neus hield en hij schreef zich in voor de volgende cursus, de Hubbard Qualified Scientologist.


Psychische nood geÔnterpreteerd als een positieve ontwikkeling

Al snel raakte de man in de war. Hij werd door angsten achtervolgd en had zijn gevoelsleven niet meer onder controle. Onaangekondigd ging hij naar het scientology-centrum en zei, zoals hij later in zijn notitieboekje schreef, tegen zijn begeleider: "Wat hebben jullie met me gedaan? Er klopt iets niet meer met mij." Deze zag de psychische nood van het wanhopige scientology-lid niet en antwoordde: "Wat heb je dan? Nu ben je de ware B., je bent eindelijk uit jezelf tevoorschijn gekomen."

      De foutieve inschatting van de situatie is net zo veelbetekenend als fataal. Hij interpreteerde de door de indoctrinatie veroorzaakte persoonsverandering automatisch als een doorbraak in de ontwikkeling van de persoonlijkheid.

      Voor een scientoloog is het vrijwel ondenkbaar dat de cursussen van Hubbard negatieve effecten zouden kunnen hebben. Daar de auditors ideologisch verblind en zelf geindoctrineerd zijn, interpreteren ze elke psychische verandering automatisch als een uiting van een psychische genezing of een 'thetanische' genezing.

      Het absolute geloof in het functioneren van de Hubbard-technologie leidt ertoe dat 'auditing' zonder uitzondering toegepast wordt op alle 'preclears', mensen die nog niet verlicht zijn. Daarom realiseerden de scientologen zich helemaal niet dat B. psychisch in elkaar stortte.

      Zelfs als er een auditor was geweest, die zich in de situatie had kunnen inleven en gemerkt zou hebben dat zijn klant psychisch begon te lijden, dan zou hij toch geen mogelijkheid hebben gehad om hem werkelijk te helpen: Het starre therapieconcept biedt de cursusleiders geen speelruimte voor individuele zorg. De technologie moet standaard toegepast worden, zoals dat in de Hubbard-terminologie heet, zelfs als het duidelijk is dat een klant lijnrecht op een psychose afstevent.


B. leed aan extreme gemoedswisselingen, die kenmerkend zijn voor mensen die psychische afwijkingen vertonen. Verschuivingen in de waarneming en extreme angstgevoelens werden afgewisseld door euforische buien.

      "Wat ik toen meemaakte, is bijna onbeschrijfelijk," schreef hij later in zijn notitieboekje. "Ik lag op bed en wilde mijzelf schade berokkenen. Ik dacht aan mijn geweer dat naast de kast stond en aan de munitie die in mijn legerrugzak zat. Ik moest al mijn krachten verzamelen om me te kunnen beheersen."

      Een paar dagen daarna viel hij weer in een zwart gat en vluchtte naar zijn moeder. Hij klaagde over ernstige hoofdpijn en ging op de sofa liggen. "Plotseling kreeg hij krampen over zijn hele lichaam. Hij kromde zich en draaide zich de hele tijd om," zo beschreef zijn moeder de gebeurtenis. "Het is tijd, ik moet gaan," zei hij tegen haar. Daarbij draaiden zijn ogen weg en hij viel, door krampen geteisterd, van de sofa.

      De snel geroepen arts bestelde een ambulance en B. verzette zich uit alle macht tegen de opname in een psychiatrische kliniek. "In het dianetics-centrum hebben ze gezegd dat ik in de kliniek elektroshocks toegediend zou krijgen," zei hij.

      B. recupereerde vrij snel en mocht na twee weken de kliniek verlaten. Hij besloot Scientology te verlaten en schreef in zijn dagboek: "Mij hebben ze niet meer in hun macht." Maar daarin had hij zichzelf over- en Scientology onderschat. De medewerkers lieten hem niet met rust, belden regelmatig op en stuurden hem brieven.

      B. kreeg steeds meer last van achtervolgingsangsten, die zich steeds dieper in zijn ziel vraten. "Ik ga niet meer de deur uit, de scientologen liggen op de loer," schreef hij later in zijn notitieboekje. En hij schreef in een brief aan het dianetics-centrum: "Als u niet onmiddellijk ophoudt met het uitoefenen van psychische druk, leg ik de zaak in handen van een advocaat."

      De scientologen lieten hem echter nog niet los. Anonieme post, waarvan hij dacht dat hij van Scientology afkomstig was, bezorgde hem rillingen. Hierin stond de tekening van een demonische genezer die gebogen over een vastgebonden patiŽnt staat en een ritueel uit de zwarte magie uitvoert. En met de hand geschreven erboven: "Wij komen je halen!" Hoofdpijn, slaapstoornissen en gedachten aan zelfmoord plaagden hem steeds vaker. B. nam nog diverse malen vrijwillig zijn toevlucht tot de kliniek of moest indien noodzakelijk worden opgenomen.


Wanhoopsdaad op de rand van de afgrond

Op een dag belde B. zijn moeder op. Zijn stem verried dat hij zich aan de rand van de afgrond bevond. Ze liet haar zoon beloven dat hij onmiddellijk naar haar toe zou komen. Toen hij wegbleef, ging ze buiten zoeken. Doordrenkt met bloed kwam hij haar uit het bos tegemoet. Met een gebroken enkel, een gebroken elleboog, een gescheurde armspier en drie gekneusde ruggewervels was hij in een soort trance een kilometer doorgelopen, nadat hij met veel te hoge snelheid tegen de balustrade van een brug was geknald. De politie vond geen remsporen.

      Twee artsen van de psychiatrische kliniek stelden in een rapport een schizofrene psychose vast, veroorzaakt door de druk van een religieuze gemeenschap. B.'s toerekeningsvatbaarheid zou op het moment van het ongeluk volledig afwezig zijn geweest. In het ziekenhuis verried hij een arts dat de scientologen hem tot het ongeluk gedreven hadden.

      Hij staarde onophoudelijk naar het plafond, verzweeg zijn helse pijnen en zei op een dag tegen zijn moeder: "De scientologen hebben mij, ze zijn bijna bij mij."

      Toen B.'s zuster het vertikte om het adres van haar broer aan de scientologen te geven, dreigden ze met de politie. B. had gedurende drie maanden tevergeefs geprobeerd zijn cursusgeld terug te krijgen. Toen hij uit de kliniek was ontslagen, schakelde hij een advocaat in om het dianetics-centrum aan te klagen wegens geleden psychische schade, ook wilde hij schadevergoeding eisen.

      De advocaat gaf professor Hans Kind, de ex-directeur van de psychiatrische polikliniek aan de universiteit van ZŁrich en specialist op het gebied van sekten, de opdracht een rapport over B. op te stellen. De psychiater kwam na een uitgebreid onderzoek tot de conclusie dat B.'s ervaringen binnen Scientology gezien moesten worden als de oorzaak van zijn psychose. Zijn commentaar: "In zijn leven heeft nooit een grote verandering plaatsgevonden. Pas in de herfst van vorig jaar, toen de patiŽnt in handen kwam van de scientology-kerk, kwam het tot een "ontsporing"."

      Kind constateerde een acute schizofrene psychose, depersonalisatie en vervreemding van de realiteit. De patiŽnt voelt zich door Scientology gemanipuleerd en is door gedachten aan zelfmoord in het nauw gedreven. "Zijn doodsangst werd zo groot dat dit leidde tot krampen, veroorzaakt door hyperventilatiekrampen, die de aanleiding vormden tot zijn eerste opname in het ziekenhuis," schreef Kind.

      Volgens hem was de kennismaking met het gedachtengoed en de praktijken van Scientology de beslissende factor waardoor de schizofrene psychose werd veroorzaakt. Een ongunstige invloed heeft ook de ondeskundige uitspraak van de beoordeelster van de test gehad, "waardoor zijn gevoelens van minderwaardigheid versterkt werden tot aan zelfmoordpogingen toe," schreef de professor in de psychiatrie, en hij vulde aan: "Alleen een volledig onbezorgd iemand die geen verstand heeft van de meest elementaire aspecten van de menselijke psyche, kan zo reageren."

      Kind verwees naar een ouder rapport, waarin hij had vastgesteld dat de scientologische behandeling voor labiele en onzekere mensen gevaarlijk was, omdat ze tot depressies en psychotische instortingen kan leiden.


Na het ongeluk vegeteerde B. weg in onverschilligheid. Zijn zus kan zich niet herinneren dat ze hem ooit nog heeft zien lachen. Op een morgen vond zijn moeder een brief op de keukentafel. Voor mij heeft het leven geen zin meer, las ze. "Waarschijnlijk denken de mensen dat ik een lafaard ben, omdat ik eenvoudigweg afscheid van het leven neem, maar ik wil andere mensen niet meer tot last zijn," zo eindigde de brief.

      Zijn broer en zuster zochten de omgeving af en ontdekten zijn auto bij een brug. Ze durfden niet naar beneden te kijken en reden naar de politie. De ergste vrees werd bewaarheid: 'De brug naar de waarheid' werd voor B. de brug naar de dood.


Professor Kind gebruikte de ervaringen van de artsen van de kliniek en voegde aan zijn rapport toe:

"Hij voelde zich gemanipuleerd, zelfs tot zelfmoord aangezet, door scientologen met hallucinatoire stemmen."


In de kliniek had B. verklaard dat stemmen hem influisterden om van een brug te springen. Daarom is het volgens Kind vrijwel zeker dat de zelfmoord onder invloed van de psychotische gebeurtenis is geschied en hij schreef letterlijk:

"In zoverre bestaat er een duidelijk verband tussen zijn contact met Scientology, de psychose en de zelfmoord."


Line

Terug
Start

Email: hier .