www.b-org.demon.nl Filler
Scientology's brug naar de vrijheid begint op het station

Line


Dit verhaal komt uit het voortreffelijke boek 'In de ban van een sekte' van Hugo Stamm (ISBN 90 259 4657 7).


Vrijdagavond, spitsuur op het station. De roltrappen spuwen honderden forenzen uit op de perrons. Een jongeman, met een stapel brochures in zijn hand, wacht zwijgend en met een uitdrukkingsloos gezicht de mensenmassa op, terwijl hij monotoon zijn hoofd beweegt:
      gevangen in een tralieloze kooi duwt hij onverhoeds de duizenden forenzen het karakteristieke portret van de beroemde natuurkundige Einstein onder de neus. De titel van de brochure wekt nieuwsgierigheid op: 'Wij gebruiken slechts tien procent van onze hersenen.'


Al jaren staat hij op datzelfde stukje asfalt. Zijn uitdelende arm hindert de voorbijgangers. De forenzen kennen hem, de scientoloog van het station met zijn Einstein-reclamefolder. Om het dreigende lichaamscontact te vermijden, nemen veel mensen, tegen hun zin, de folder aan, en helpen de jongeman daarmee aan een betere prestatiebeoordeling.

      Veel voorbijgangers ergeren zich, ze ervaren hem als een dagelijkse plaag. In het begin vond hij de incidentele grofheden pijnlijk, maar in de loop van de tijd raakte hij eraan gewend en zag hij de mensen als de onwetende barbaren, zoals Hubbard ze in zijn boeken beschrijft.

      En tenslotte gaat het bij zijn stationsmissie om een waardevolle bijdrage aan de wereldomspannende veldtocht van de Scientology kerk met als doel de planeet Aarde te zuiveren. Hij gelooft hierin met de gehele kracht van zijn 'thetan' (de ziel in scientology-terminologie). En hij is er trots op dat hij deel uitmaakt van de scientologische colonne die, tot eer en glorie van de overleden oprichter van hun sekte, de mensen direct van de straat op de brug zet die leidt naar de totale vrijheid, uiteraard via de omweg van het scientology-centrum.



De toplaag van het intelligente deel van de bevolking

Voor onze jonge man begint de brug naar de vrijheid boven bij de roltrap. Vaak verblijdt hij de barbaarse 'thetanen' zes dagen per week met zijn folders; dwalende 'thetanen' die met geen mogelijkheid zijn heilsboodschap willen begrijpen.

      Tien, twaalf, of zelfs veertien uur per dag ploetert hij voort, in het besef dat hij behoort tot "de toplaag van de toplaag van het intelligente deel van de bevolking" (Hubbard). Wie aan het rad van de geschiedenis van de mensheid wil draaien en het science fiction-paradijs van Hubbard wil betreden, moet ontberingen lijden. Zoals zijn scientologische superieuren hem steeds maar weer uitleggen, bestaat daar geen twijfel over.

      Overigens begrijpt hij niet helemaal waarom zijn salaris afhankelijk is gemaakt van de genade van de voorbijgangers. Als hij namelijk op zijn brochures gaat zitten, daalt zijn prestatiebeoordeling en moet hij rond zien te komen met een loontje van 100 Zwitserse frank per week.

      Een soortgelijk noodlot hangt hem boven het hoofd als de inkomsten van de 'Org', zoals ze het centrum noemen, teruglopen. In dat geval treedt het scientologische principe van solidaire aansprakelijkheid der leden in werking, oftewel het credo: de winst van het centrum moet stijgen, ook als de inkomsten dalen. Voor onze jonge scientoloog en zijn collega's komt dan zelfs het overleven - de hoofdstelling in Hubbard's sektenrijk - in gevaar.

      In dergelijke noodsituaties kan hij dan niet op hulp rekenen van Hubbard's hebzuchtige colonnes, die zich overigens het predikaat 'kerk' hebben toebedeeld. Voor zijn lijfelijk overleven moet dan door de decadente buitenwereld gezorgd worden, bijvoorbeeld op zondag, als de opgebrande scientoloog een behoorlijk loon verdient als taxichauffeur.


Na de stress op het station rondt de jonge man zijn werkdag in dienst van zijn 'kerk' af met de bestudering van de Hubbard-ideologie en een dosis 'auditing', de technotherapie van de scientologen.

      Wat de grondlegger van Scientology als massage van de ziel prijst, vergelijkt de bekende hoogleraar psychiatrie Hans Kind uit Zürich in een rapport met de hersenspoeling die krijgsgevangenen moesten ondergaan om heropgevoed te worden. Weliswaar dreef het auditeren de jonge scientoloog al tot de rand van de wanhoop, toch interpreteert hij die ongecontroleerde emoties als de krachtige en heilzame loutering van de 'thetan'.



De euforie van de groep bedwelmt het bewustzijn

Na de vijftien uur lange marathon in de ban van de scientologische superwereld is het verstand van de scientoloog in een ondoordringbare gevoelsmist verloren geraakt. De belofte van geluk en de verplichte euforie van de groep bedekken de angst en de twijfel, verdringen de vermoeidheid en bedwelmen het bewustzijn.

      Doodsbleek en moe als een hond kruipt hij 's ochtends om 1 uur in zijn bed, maar hij kan niet slapen: hallucinaties spoken door zijn hoofd en maken hem bijna gek. Maar uiteindelijk overwint de uitputting de boze geesten dan toch.


De personeelsvergadering van de volgende ochtend brengt hem weer op het spoor van de resultaten: "Als we in staat zijn de quota van de laatste drie dagen te handhaven, bereiken we in de nabije toekomst de Saint-Hill-Size-status en zullen we Zwitserland als eerste land ter wereld spoedig gezuiverd hebben", snerpt de ED, de 'executive-director', de scientologen tijdens zijn inspectietocht toe.

      En onmiddellijk is de vermoeidheid verdwenen, de jonge scientoloog wordt weer enthousiast, bijna high: hij wil ook vandaag weer zoveel mogelijk mensen naar de 'Org' sturen, zodat zijn collega's materiaal en service kunnen verkopen. Zo staat het in de groene delen van de duizenden bladzijden tellende bijbel voor de medewerkers, waarin wordt vermeld hoe met het universum omgegaan moet worden. Dit is de wil van Hubbard. En hij kan het weten.

      De jonge stationsmissionaris wordt tijdens de wekelijkse vergaderingen opgeladen met scientology-energie, een zielebalsem voor de roltrapgefrustreerde scientoloog. Toen hij - en zijn 'thetan' - het aantal uitgedeelde brochures tot recordhoogte had gebracht, is hij als held van de 'Org' gevierd; een held die de grofheden van de voorbijgangers met succes trotseert en nieuw 'raw meat', rauw vlees, zoals Hubbard de onwetende niet-scientologen noemt, binnenhaalt. De staande ovatie van de intellectuele elite van deze planeet pept hem op, zodat hij het roltrap-ritueel weer een week kan uithouden.



Het ontgaat de ED niet dat zijn jonge medestrijder in het gevecht tegen de ondergang van de planeet Aarde de laatste week steeds onrustiger overkomt. Hij vermoedt dat zijn man weer in de invloedssfeer is geraakt van een 'suppressive person', een onderdrukkend persoon, en hij geeft de ethiek-officier het bijbehorende teken. Deze laatste ontbiedt de medewerker op zijn kantoor en sluit hem aan op de E-meter, een soort leugendetector. Foutmelding. De naald van het apparaat wil ook na vijftig indringende vragen maar niet uit het gebied 'onschuldig' stijgen.


E-METER De E-meter is een primitieve leugendetector.

De prijs van dit "religieuze instrument " is slechts 8000 gulden (1997).




De jonge scientoloog had de ethiek-officier op de hoogte kunnen brengen van zijn innerlijke onrust, maar hij kijkt er wel voor uit om hem over de steeds toenemende twijfel van de laatste tijd te vertellen. Als zijn hoofd dreunt na tien uur stationsethiek en als de letters voor zijn ogen beginnen te dansen vanwege de daaropvolgende 'up and down'-cursus, heeft hij absoluut geen zin om aan de redding van die miljarden 'thetanen' in de hele wereld te denken die de vreugde van het scientologische heil nog niet hebben mogen beleven.

      Op zulke momenten verbaast de jonge scientoloog zich ook over de uitspraak van Einstein op zijn folder, die zegt dat wij kennelijk slechts tien procent van ons geestelijk potentieel gebruiken. Toen hij zelf de test had gedaan, beloofde de vriendelijke scientologe dat hij de rest van die capaciteit tijdens de scientology-cursussen zou leren gebruiken. De meest recente intelligentietest volgens de 'Life Repair Course' is weliswaar zo'n twee punten beter uitgevallen dan zijn beste resultaat tot dan toe, maar het resultaat leidt, ook na een vijfjarige training als scientoloog, niet echt tot een uitslag om over naar huis te schrijven.



Een miljoen folders verspreid

Van het nut van de persoonlijkheidstest is hij in ieder geval nog steeds volkomen overtuigd. Mensen moeten weten wie ze zijn en waar hun zwakheden liggen. Hij kan volledig achter zijn werk staan.

      En niemand heeft zoveel succes als hij. Dit staat nu zwart op wit. Op de verjaardag van de in 1986 overleden stichter van de sekte kon hij een uniek jubileum vieren:
      de miljoenste folder die hij op het station heeft uitgedeeld, maakte hem tot de held van de dag. Onder het applaus van zevenhonderd feestelijk geklede scientologen mocht hij van de leider van de 'Office of Special Affairs', voorheen 'Guardian Office' genaamd (een soort interne geheime dienst), een gouden sierspeld met het scientology-embleem en een oorkonde in ontvangst nemen.

      En hij werd officieel uitgenodigd voor het banket. Als zijn moeder nu ook nog naast hem aan tafel gezeten zou hebben, was zijn behoefte aan harmonie volledig bevredigd geweest. Dan zou ze zijn triomfdag meegemaakt hebben en haar mening over hem hebben moeten herzien. En ze zou zich in de toekomst niet meer schamen en via een zij-ingang het station binnengaan. Misschien kon ze dan zijn vader zover krijgen dat hij eindelijk het door hem zo gewenste voorschot op de erfenis zou krijgen.

      Terwijl hij dit dacht, vergat de jonge scientoloog bijna dat zijn moeder door de ethiek-officier tot SP (suppressive person, onderdrukkend persoon) is verklaard, omdat ze een advocaat op het scientology-centrum had afgestuurd.

      Deze moest proberen de 75.000 Zwitserse frank terug te eisen die de jonge man van zijn grootmoeder had geërfd en aan scientology-cursussen en 'auditing' uitgegeven had, omdat het geld niet gebruikt zou zijn voor de eigenlijke bestemming. Omdat het hem niet gelukt was zijn moeder van gedachten te doen veranderen, werd hij tot PTS (Potential Trouble Source, iemand die problemen veroorzaakt) uitgeroepen. Hij moest zijn 'Life Repair Course' voltooien en duur betalen.

      De man die belast was met zijn geval, sloot hem urenlang aan op de 'Mark-IV Hubbard Electrometer' die huidweerstanden meet (een soort leugendetector). Hij vroeg of hij contact had gehad met de politie, het leger, de geheime dienst, journalisten of tegenstanders van Scientology.

      De gedachte aan deze vernederende procedure wierp een schaduw op zijn feestvreugde en hij bezwoer er alles aan te doen om zijn ouders van het belang van de scientology-kerk en zijn missie te overtuigen. De lofzang te zijner ere brengt hem weer terug bij de volmaakte 'thetanische' wereld.

      Zijn bijdrage tot de actie Clear Schweiz zou van "onmetelijke waarde zijn voor de zuivering van de planeet en de bouw van de brug naar de vrijheid", zo leest hij, in gedachten verzonken, op zijn oorkonde. De feestelijke erkenning van zijn werk verleent hem troost voor het feit dat hij niet, zoals hij had gehoopt, op het bureau voor het evalueren van persoonlijkheidstesten geplaatst is. Zonder zijn 'body routing', zijn missie op het station, zou de 'Org' nooit haar doel bereiken, de 'zuivering' van Zwitserland als eerste land ter wereld, zo werd hem kort en bondig meegedeeld.


En daar staat hij weer, op de plaats waar hij denkt zijn heil te vinden: in een tralieloze kooi op het station.



Een leven voor Scientology

Binnen Scientology heersen feodale gebruiken. De leden van het 'Celebrity-Center', het VIP-gilde van Scientology, worden op handen over de 'brug naar de [totale] vrijheid' (Hubbard) gedragen. Dat imaginaire superbouwwerk ter overwinning van het aardse leed wordt geconstrueerd door een leger medewerkers die, zichzelf exploiterend, Scientology tot een slagvaardig economisch imperium hebben uitgebouwd en elk jaar miljoenen bijeenschrapen.

      John Travolta, Chick Corea, Tom Cruise en consorten zijn de reclameborden van een op pracht en praal gefixeerde suborganisatie van deze pseudo-kerk. Toen de jazzpianist Chick Corea op het luxueuze plezierjacht Freewinds, een cursuscentrum van Scientology, op de toppen van de baren een concert gaf voor de Hubbard-elite, beleefde de organisatie een hoogtepunt.

      Het voetvolk mocht het verheven ritueel uit de verte en met vertraging meemaken: via dure brochures of via de video. Niets in Scientology is ongepland en dus is ook de boodschap van dit sociale gebeuren op de boot voor de discipelen van Hubbard ter zake dienend: wie zich omhoog werkt in de scientology-hiërarchie, wordt toegelaten tot deze exclusieve kring. Want hier, op de Freewinds, bevindt zich het centrum van de 'Sea-Org', de zee-organisatie, zogenaamd de slagvaardigste troepen ter wereld, waarvan de leden een miljarden jaren geldend contract hebben gesloten.


Hubbards volgelingen houden hun ogen gesloten voor het feit dat de super-scientologen door het ondertekenen van het contract hun ziel verkopen voor de volgende paar duizend levens. Voor hen is het contract het toegangsbewijs tot de futuristische wereld van de intellectuele elite, hier wordt de planeet voor alle eeuwigheid opnieuw gedefinieerd en herschapen.

      Voor een weekloon van dertig dollar maken zij voor de gehele toekomst deel uit van de partij die verlossing geeft. Het werkelijke loon is de hoop ééns in het wezen van materie, energie, ruimte en tijd in te kunnen grijpen. Ze ploeteren zich een weg naar dat doel:
      hun eigen heelal scheppen, zelf een kleine God worden. Niet vandaag, niet morgen, maar zeer zeker in de nabije toekomst. Deze beweringen zijn zeker niet ironisch bedoeld, maar heilige ernst voor alle scientologen. Daarom zijn normale stervelingen in hun ogen cultuurloze barbaren die niets verstandigers te doen hebben dan te voorzien in hun eigen dagelijkse behoeften.


Maar terug naar Chick Corea en consorten. Deze beroemde artiesten verschaffen de zwierige feestavond op de Freewinds een waardig kader en roepen bij het arbeidersleger in de 'Missions en Orgs' hartstocht en hoop op. De scientologen aan de basis zijn ervan overtuigd dat Tom Cruise zijn succes dankt aan zijn scientology-training. 'Auditing' hééft het, en de Hubbard-volgelingen geloven dat wie ploetert in dit leven nog de kans krijgt om in de voetsporen te treden van de super-scientologen. Of om op zijn minst nog naast ze te kunnen zitten bij een galadiner aan boord van de Freewinds.



VIP's garanderen kwaliteit

De VIP's zijn de kwaliteitsgarantie voor de gewone leden. De scientologen zijn ervan overtuigd dat een John Travolta of iemand als de zangeres Julia Mingenes zich zeker niet aan de E-meter aan laat sluiten als dat apparaat een leugendetector zou zijn, zoals de critici van Scientology steeds maar weer leugenachtig beweren.

      De beroemde scientologische voortrekkers worden gebruikt om het klassensysteem in Scientology te versterken en hartstocht op te wekken. Kaderleden en VIP's baden zich in het licht van de stichter van de sekte en genieten de verering van de Hubbard-colonnes.

      Deze laatsten leven van het geloof in de historische levensopgave en van de glans die de beroemde medeleden ook op hen afstraalt. Een symbiose die de hoop voedt dat het tot op heden onspectaculaire leven een hogere zin krijgt en dat de angsten en zorgen eigen aan het leven uit te bannen zijn.

      Bij hun hartstochtelijk streven naar welzijn cultiveren de scientologen, precies zoals de leden van andere sekten en afwijkende gemeenschappen, ideologieën en rituelen die direct uitmonden in een doodlopende weg op geestelijk gebied en in de scientologische schijnwereld.


Zoals bij alle cultussen met een neiging tot inpalmen krijgen ook de aanhangers van Scientology noch het aardse noch het transcendente heil. Het begrip genade is door totalitaire en dogmatische groepen uit het woordenboek geschrapt.

      Spirituele beloning is slechts verkrijgbaar als tegenprestatie voor een enorme inzet. Of voor geld, veel geld. De handel 'geld voor onsterfelijkheid' is door de scientologen tot kunst verheven en grenst aan het perverse. Bovendien wordt het tot rite verheven. Alleen al het feit dat een organisatie die zich 'kerk' noemt aan woeker grenzende fantasieprijzen rekent, zou de Hubbard-discipelen achterdochtig moeten maken. Maar ze laten zich zo verblinden en inpalmen door de hoop op het absolute heil, dat ze alle claims zonder kritiek pikken.

      Ongeveer zeventig procent van alle actieve scientologen van een centrum in Zürich heeft, volgens uitlatingen van een ex-medewerker, zeer hoge schulden.


Afhankelijkheid en geloof aan de autoriteit manifesteren zich zodanig dat scientologen steeds weer, en eigenlijk tegen hun zin in, een lening opnemen. Wie echter door het centrum 'uitverkoren' is zijn handtekening onder een kredietcontract te zetten, kan zich zelden onttrekken aan dat contract. Door morele druk en een behoorlijke portie schuldgevoel worden de scientologen getraind op de ideologische lijn, met als doel hun wil te breken. Ze worden urenlang door twee of meer kaderleden bewerkt, tot ze hun tegenstand opgeven.

      Elke tegenwerping wordt door de retorisch geslepen en ervaren cursusverkopers, die vette provisies opstrijken, tegengesproken met een verwijzing naar de hogere verplichtingen.



Een bijdrage om de planeet Aarde te redden

Het zogenaamde opstijgen naar geestelijke en spirituele sferen op de scientology-cursussen wordt geplaatst tegenover de materiele waarde van het geld: "Je moet natuurlijk zelf weten of voor jou de geestelijke vrijheid en onsterfelijkheid" - Hubbard belooft zijn volgelingen daadwerkelijk onsterfelijkheid - "niet een kleine schuld waard is."

      Tegelijkertijd declareren ze het cursusgeld als een gift en leggen het uit als een bijdrage tot de redding van de planeet. Want Hubbard heeft hun aan het verstand gebracht dat de aarde zonder de inzet van de scientologen geen overlevingskans heeft. En zij kan slechts worden gered indien zij scientologisch wordt, dat wil zeggen als minstens tien procent van de bevolking in Hubbard en zijn science fiction-religie gelooft. Dat zou inhouden dat de aarde dan door bijna een miljard scientologen bevolkt zou worden.


Een onderneming die natuurlijk geld kost. Geld lenen om cursussen te kopen is dus niet alleen van nut voor het individu, maar moet ook gezien worden als een bijdrage tot de redding van de planeet en het heelal.

      Tegelijkertijd is het een investering voor de toekomst, voor de komende miljard jaar. Dan, zo luidt Hubbards theorie, komt de scientologisch getrainde 'thetan' (ziel) in het volgende leven reeds als super-scientoloog ter wereld, omdat hij de vaardigheid verworven heeft zijn geheugen voor het volgende leven te bewaren.

      Zijn geestelijke en scientologische kracht ontwikkelt zich zogenaamd op wonderbaarlijke wijze verder van leven tot leven. En uiteindelijk is het voor iedereen duidelijk dat schulden aan de bank in verhouding tot de scientologische resultaten, die miljoenen jaren nawerken, een fluitje van een cent zijn.


Elk verstandig mens zou met blindheid geslagen zijn als hij het risico van een schuld niet zou durven aangaan, daarvan is de in het nauw gebrachte scientoloog op het eind van de ondervraging overtuigd.


Line

Terug
Start

Email: hier .